[BR]Day1,prologue

posted on 27 Nov 2012 10:10 by midnight-train in Exteen-Commu

เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของคอมมู

 
Photobucket

 

 

 

 

 

 

 

ผมลุกขึ้นมาแต่เช้าอย่างเคย
มือเอื้อมไปปิดนาฬิกาปลุกก่อนมันจะดังด้วยซ้ำ
ผมมองมันเยาะๆด้วยความรู้สึกเหมือนได้รับชัยชนะ
นี่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นทุกวันกับผม


วันนี้อากาศดี ผมคิดอย่างดีใจ
มือปล่อยผ้าม่านหนาตรงหัวเตียงลู่ลงมาอยู่ในที่เดิมปิดแสงแดดอ่อนกับท้องฟ้าสีครามภายนอกจนหมดสิ้น
ห้องเล็กกลับมาอยู่ในแสงสลัวอีกครั้ง แสงพร่ายังคงติดอยู่ในตา


ปกติแล้วผมจะลุกขึ้นทำกิจวัตรประจำวันตามปกติ
แต่บางทีวันนี้อาจจะต่างไปเล็กน้อย

ผมหลับตาพลางนึกถึงสิ่งที่เห็นข้างนอก
ท้องฟ้าเป็นสีฟ้า ซะจนน่าเจ็บใจเลยล่ะ




-----------------


ฟุจิคงโผล่หน้าเข้ามาทางประตูหน้าร้าน
ผมที่ง่วนอยู่ในครัวได้ยินเสียงน้องสาวเรียก พี่ชิเงะ พี่ชิเงะ
แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร ใครจะอยากทำกับข้าวไหม้กันละครับ จริงไหม
ตอนที่เงยหน้าขึ้นมาอีกที ฟุจิก็กำลังกินส่วนหัวของไทยากิไส้ถั่วแดงใกล้จะหมดแล้ว
เจ้าตัวชูสองนิ้วขึ้นมา ไม่ได้หมายความถึงสันติภาพอะไรซักนิด จะกินฟรีเยอะเกินไปแล้วนะเฟ้ย

“นายนี่มันตะกละสุดๆ...มานี่เลย มาเอาข้าวกล่องไป”
ผมยื่นกล่องข้าวไซส์มาตรฐานที่อัดแน่นไปด้วยกับข้าวที่เหมือนกับกล่องอื่นๆไปข้างหน้า พร้อมๆกับฟุจิที่ทำตาเป็นประกาย
“จะได้ไม่ต้องมาแย่งฉัน” ผมเสริมในขณะเดียวกันที่ฟุจิทำหน้าเศร้าสร้อย

“ไทยากิล่ะ?”



-----------------

 


หลังจากกำชับเป็นรอบที่ห้าเห็นจะได้ กับพวกน้องสาวว่าผมจะซื้อของฝากมาให้แน่นอน และจะไม่ลืม
น้องๆก็ยอมปล่อยให้ผมก็ออกจากบ้านได้ซักที
อันที่จริงในใจผมคิดอย่างลิงโลดเลยล่ะ ทัศนศึกษาเชียวนะ
ไม่ต้องช่วยทำงานที่บ้านด้วย ได้ไปเที่ยวกับเพื่อนๆ แถม..ยังมีเธอคนนั้นอยู่ด้วย
คิดแบบนั้นแล้วผมก็ลองหัวเราะแปลกๆแบบที่ไม่เคยหัวเราะออกมาจริงๆอยู่ในหัวแล้วทำหน้าขรึมดันหลังฟุจิออกจากบ้านไป

“ไปล่ะนะครับ” ผมพูดเสียงดังโดยที่ไม่ได้หันหลังกลับ
เสียงตอบรับของน้องสาวทั้งสามที่ออกมายืนส่งดังสลับกัน
ผมหันไปมองฟุจิที่โบกมือให้น้องสาวผมด้วยสีหน้าเบิกบาน และไทยากิในมือ

ผมหยิบมือถือออกมาดูเวลา
เมื่อเห็นวันที่ก็รู้สึกตื่นเต้นอีกครั้ง
ขายาวเริ่มก้าวเดิน

ผมกับฟุจิเดินเลียบไปตามทางในย่านการค้า แล้วคุยกันไปด้วย วันนี้ไม่มีจักรยาน
มันก็เป็นทางเดิมๆที่ผมเดิมทุกวันนั่นแหละ ผ่านร้านขายผัก ร้านขายข้าวกล่อง..
ในใจหมายมั่นว่าหลังจากกลับมา ผมจะลองสินค้าใหม่ของร้านสะดวกซื้อนั่น
บทสนทนาดังต่อเนื่องกับความคิดที่ลอยละล่อง เหมือนๆเดิมที่ผมเป็น

แต่บางทีวันนี้อาจจะต่างไปเล็กน้อย

ตรงที่ผมไม่ได้หันหลังกลับไปมองบ้านตัวเอง
เลยซักครั้งเดียว

 

 

 

 

 

///
การเขียนนี่มันยากจังเลยนะ หวังว่าจะสามารถสื่ออะไรออกมาได้บ้างค่ะ
หลังจากนี้ก็จะเป็นเนื้อเรื่องที่เกาะแล้ว เลยอยากเขียนในวันที่เริ่มไปขึ้นรถกันก่อน
พอพูดแบบนี้แล้ว ก็ไม่อยากเขียนขึ้นมาเลยล่ะค่ะ... .__.) 

ไม่ค่อยได้มาอัพเท่าไหร่ พึ่งเห็นว่ามีเอนทรี่แค่2เอนทรี่เอง เกี่ยวกับคอมมูนี้
อา แหม น่าจะใช้เวลากับเด็กคนนี้ให้มากกว่านี้อีกเนอะ (อย่างน้อยก็ตั้งใจส่งการบ้าน) 
ยังไงก็ฝากด้วยนะคะ! 

 

 

 

 

 

 

Tags: br 7 Comments

Comment

Comment:

Tweet

อ่านเอนทรีที่เป็นเรื่องก่อนเด็กๆจะถูกปล่อยเกาะทีไร รู้สึกแปล๊บๆขึ้นมาทุกทีเลยค่ะ ปกติเราเห็นแต่เท็ตสึคุงเวลาที่อยู่โรงเรียน พอได้อ่านเอนทรีนี้ก็รู้สึกว่า จริงด้วยสินะ เท็ตสึคุงเป็นพี่ชายคนโตแถมยังมีน้องสาวอีกตั้งสามคนนี่นา เหมือนได้เห็นชีวิตอีกด้านนึงของเขา เป็นชีวิตธรรมดาที่ทั้งอบอุ่นและน่ารักสมวัยเด็กม.ต้นมากๆเลยค่ะ พอคิดถึงตอนที่อยู่บนเกาะแล้วมันมีความรู้สึกหลายๆอย่างที่ปนกัน ทั้งรู้สึกว่าเท็ตสึคุงเป็นเด็กที่เข้มแข็งนะ! กับความรู้สึกว่า อยากให้เขาได้กลับไปใช้ชีวิตอย่างที่ผ่านมาจัง จะรออ่านเอนทรีเนื้อเรื่องบนเกาะในมุมมองของเท็ตสึคุงนะคะ!

#7 By ★奈良★ on 2012-11-28 23:27

ชอบบรรยากาศอบอุ่นปนวุ่นวายของบ้านซาโนะมากค่ะ cry  
อยากอ่านตอนที่อยู่บนเกาะแล้วด้วย แค่อ่านตอนโรลมันก็ก๊าวมากแล้ว ถ้า ได้อ่านแบบเรียบเรียงแล้วมันต้องสุดยอดขึ้นอีกแน่ๆ
BR นี่มัน epic จริงๆ!cry

#6 By kiyono on 2012-11-28 17:01

ฉันชอบสำนวนการเขียนของเธอมากๆเลย
มันเรียบง่าย น่ารัก แล้วก็สื่ออะไรๆออกมาได้
เท็ตสึเหมือนจะเป็นคนที่ปกติไม่ค่อยพูดสิ่งที่อยู่ในใจเนอะ อยากจะรู้จริงๆว่าพ่อหนุ่มคนนี้ตอนอยู่บนเกาะจะเป็นไงบ้าง แต่ฉันก็กลัวว่าถ้าอ่านแล้วจะร้องไห้อีก T T บรรยากาศสดใสแบบนี้พอรู้ว่าต้องไปเจออะไรแล้วมันรู้สึกเศร้ามากจริงๆ แต่ยังไงก็จะรอดูนะเธอ ขอให้เท็ตสึได้พบกับนางิจังไวๆๆๆด้วย ฮืออออ!

#5 By M i l l (。・ω・。) on 2012-11-28 14:59

เท็ตสึยะ นายน่ารักอะ
ปกตินายวางตัวเป็นผู้ใหญ่เพราะนายโตแล้ว แล้วก็เป็นพี่ชายด้วย ยิ่งตอนนายเล่นงี่เง่าตามนางินี่ยิ่งดูเป็นผู้ใหญ่เข้าไปอีก(เหมือนคุณพ่อยอมแอ๊บแต๋วมาเล่นหม้อข้าวหม้อแกงกะลูกอะไรแบบนั้นเลย) แต่มันก็มีหลายๆโมเมนท์ที่นายปล่อยความเด็กของนายออกมาวิ่งเล่นนะ ตรงนั้นมันทำให้เรารู้ว่ายังไงนายก็ยังเป็นเด็กม.ต้นนั่นแหละ
และทั้งเราทั้งลูกสาวเราก็รักนายที่เป็นแบบนั้นมากเลย

สำนวนเธอช่างเหมือนแปลมาจากเพลงญี่ปุ่นอะเกรท ให้เวลาซักครึ่งปี ฉันว่าฉันหาทำนองมาใส่ให้ได้เลยนะเนี่ย และว่าตามจริงนะ ฉันสาบานว่าได้ยินเสียงผิวปากหลังจบวรรคแรก ส่วนตอนทำอาหารให้ความรู้สึกเป็นพ่อม่ายลูกติดเมียตายชะมัดเลย(หล่อ♡(สเป็ค)) จนมาเห็นอาการลิงโลดที่จะไปทัศนศึกษานี่แหละ อย่างกับว่ากำลังเดินสกิ๊ปแปลกๆแบบที่ไม่เคยเดินออกมาจริงๆอยู่ในหัวออกมาจากบ้านอะไรประมาณนั้นเลย
ยังไงก็ขอให้เป็นวันที่สดใสอีกวันนะเท็ตจัง!

..แล้วฉันก็เศร้าเลยเมื่อรู้ว่ากำลังจะไปไหน /ปาดน้ำตา

ปล. ถ้าชีวิตเท็ตสึยะเป็นละครเพลง น้องสาวสามคนนั้นต้องมีไว้ประสานเสียงเจี๊ยวจ๊าวสดใสแหงๆ

#4 By k n o c t u a on 2012-11-28 13:17

เทตตตจางงงงง *กอด* ฉันขอโทษษษษ​ ฉันไม่ตั้งใจจ จะขอโทษก็ไม่ทันแล้ว
พี่เชคไม่รู้จักซาโนะ เท่าไหร่เลยค่ะ จนกระทั่งเข้าช่วงสอง มาอ่านย้อนแล้วเป็นตัวละครที่ดีจัง บ้านก็น่ารัก สดใสแล้วก็เท่ด้วย
พอมาอยู่บนเกาะ เจอเรื่องร้ายๆ (เหะ เหะ ขออภัย) ทำให้ทุกอย่างสั่นคลอน แต่ว่าก็ยังเท่มากๆ มากขึ้นไปอีก
ตอนโรลด้วยก็คิดเลยว่าหมอนี่เท่จังแห้ะ T_T เจอกับนางิไวๆนะคะ

#3 By [ S h e c k ] on 2012-11-27 20:47

ชอบจังเลย เริ่มต้นได้ช้า ๆ ดี แถมยังเขียนส่วนของชิเงะจังได้ดีอีก
ปกติได้แต่มองเถ้าแก่อยู่ไกล ๆ นะ แต่พอมาอ่านตอนนี้ก็รู้สึกเหมือนได้เห็นส่วนที่เป็นเด็ก ๆ ของเขาด้วย สดใสด้วย รับรู้ได้ถึงความอารมณ์ดีที่จะได้ไปทัศนศึกษาเลย
แต่พอขึ้นเกาะก็เจออะไรเยอะแยะเลยนะ เป็นหนึ่งในคนที่สะบักสะบอมที่สุดในวันแรกก็ว่าได้ เขาจะเปลี่ยนไปมั้ย เปลี่ยนไปแค่ไหน หรือว่าจะยังเป็นคนเดิมได้ ก็อยากจะรู้ต่อไปเหมือนกัน จะรออ่านตอนต่อๆไปนะ

#2 By W on 2012-11-27 11:42

เธออัพแล้ว! *กรี๊ดแบบติ่งแฟนขับ* ไม่ว่ายังไงฉันก็ชอบสำนวนเธอจริงๆ ให้ตายสิ อยากจะดูดสกิลนั้นมาเป็นของตัวเอง *ทำมือขยำๆ*
เท็ตจังในเวลานี้น่ารักจริงๆ ดูเป็นเด็กม.3 ธรรมดาที่สดใสและร่าเริง ฉันที่ชอบน้องมาตั้งแต่เป็นประวัติเปล่าๆ ถึงตอนนี้ก็ยังชอบคุณชายวะฟูคนนี้อยู่ดีนะ
ฉันอยากเห็นเธอเขียนเหตุการณ์ตอนอยู่บนเกาะมาก จากการโรลแล้วอยากจะรู้มุมมองของเท็ตจังเหลือเกิน ฉันว่ามันต้องรวดร้าวเกินจะทน ฮือ ยังไงก็ต้องไปเจอนางิให้ได้นะเท็ตจังงง
ฉันที่อัพเอนทรี่โคโตเนะน้อย(มาก)ก็รู้สึกผิดเหมือนกัน เพราะงั้นมาเริ่มกันเถอะ *-* ฉันรออ่านเหตุการณ์ต่อๆ ไปอยู่นะ!

#1 By nechu* on 2012-11-27 11:16